Huzur Neydi?

Huzur Neydi?

Huzur her istediğinin olması mı?
Sağlık mı?
İçecek bir yudum suyun olması mı?
Keyif kahvesi içebilmek mi?
Bir işinin, bir eşinin bir de aşının olması mı?
Çok para mı?
Çokça da mal mı?
Huzur neydi?
Hepsi miydi, hiç biri miydi?
Huzur hep kendinde olmayanı aramayı, arzulamayı bırakmaktır. Huzur dünü, bu sabahı bir dakika öncesini düşünmeden anda olabilmeyi becerebilmekti. Andayken bir dakika sonrasını, akşamı, yarını düşünmemekti.
Cennetin sonsuz olması demek, andaki huzurun, mutluluğun her anda var olmasında gizli. Dünyada ki cennet, şuan bunu yazdığım, okuyanında okuduğu anda saklı. Anlar, şu anlar, şimdiler dünyadaki saklı cennetlerdir.
Bizler anlarımızı huzur ve mutluluklarımızı dünün ve yarının arasında eziyor, yok ediyor ve sonra bu yok ettiklerimizin peşine düşüyoruz.
Susuz Afrikalı biri için temiz bir bardak su,
Molada istediği bir kahveyi içmek çalışana,
Yürümek sadece yürümek felçli birine göre,
Evladına bakmak sadece öylece çocuğu olmayana,
Yaşamak son nefesini vermek üzere olan hastaya,
Anlayan ince düşünceli bir koca belki de,
Seninle gurur duyan güven veren bir eş sadece,
Bir liman bir aile olabilmek tüm fertleriyle.
Huzur belki de çok sade basit gösterişsizlikte. Huzur olmayandan olana şükür edebilerek, dünden yarından sıyrılıp anı hissedebilmekte.
Huzur, anda oda tam şu anda. Hala yaşıyor ve nefes alıyorken…
Seyfi ÖZTAŞ